Magnetoterapia – magnes przeciwbólowy, lecznicze pole magnetyczne

Archive for the ‘Leczenie i terapia’ Category

1.      Nie wolno stosować ud na ciężarna lub potencjalnie ciężarną macicę. W związku z tym nie wolno stosować terapii na okolice miednicy bez upewnień się czy pacjentka nie jest w ciąży.

2.      Pacjentów z wszczepionym rozrusznikiem serca należy chronić przed bezpośrednim narażeniem klatki piersiowej na ud

3.      Nie stosować ud na oczy, unikach stosowania ud na okolice serca, nie stosować na okolice jąder, na okolice zapaleń żył z powodu zwiększonego ryzyka zakrzepicy lub przemieszczenia skrzepliny, co może spowodować zakrzepice żylną, zatory oraz poważną miażdżycę tętnic

4.      Nie stosować ud na okolice leczone radioterapią lub innymi rodzajami promieniowania

5.      Nie stosować ud w obszarach niedokrwienia lub w przypadkach , gdy z powodu choroby naczyń ukrwienie tkanki nie będzie odpowiednie do zwiększonych potrzeb metabolicznych wywołanych terapią, gdyż może spowodować to martwice tkanek

6.      Nie stosować ud na okolice chrząstek wzrostowych przed zakończeniem wzrostu

Od lat 60-tych rozwija się na nowo zastosowanie pól elektromagnetycznych w medycynie. Duże stresły badawcze powstały przede wszystkim w USA, Rosji, Japonii, Włoszech i Anglii. Uwzględniając ich wyniki Amerykańska Agencja ds. Leków i Żywności (FDA) w roku 1978 oficjalnie dopuściła do zastosowań w medycynie terapię polem magnetycznym.

Klasycznym wskazaniem dla magnetoterapii było początkowo leczenie urazów narządów ruchu (gojenie się złamań). W Europie znane stały się skonstruowane przez zespół inżynierów z politechniki w Monachium tzw. cewki Krausa-Lechnera. Dzięki nim uzyskano bardzo dobre rezultaty w przypadku leczenia zła m ań, osteoporozie oraz zapobiegawczo w endoprotezach stawu biodrowego. W pojedynczych przypadkach uzyskiwano zmniejszenie rozmiarów guzów kości.

Spektrum wskazań do terapii polem magnetycznym rozszerzyło się jeszcze bardziej w ostatnich latach. Przede wszystkim przestano traktować pole magnetyczne wyłącznie jako element przemiany pola w energię elektryczną. Do chwili obecnej opisano szereg procesów, które podlegają regulacyjnemu wpływowi pól elektromagnetycznych i łączą poszczególne funkcje organizmu w jed n ą spójną całość. Stymulacja metabolizmu ma tu szczególne znaczenie. Stemme dowiódł, że pod wpływem pól poprawiają się: przepływ krwi, ciśnienie parcjalne tlenu, wysycenie hemoglobiny tlenem i wykorzystanie tlenu przez tkanki.

Z początkiem lat 90-tych KĂśnig z politechniki w Monachium oraz Warnke z Uniwersytetu w Sarze rozwinęli system generujący specyficzny rodzaj pulsującego pola elektromagnetycznego, w którym fizjologiczne działania są efektem użycia prądów o bardzo niskim natężeniu. Badania ich wykazały, że użycie tych specyficznych pól wyraźnie nasila proces przemiany materii o czym świadczą wspomniane już wyżej jego pośrednie wykładniki (ciśnienie parcjalne tlenu, itd.). Jeśli weźmie się pod uwagę fakt, iż w każdej chorobie dochodzi do zaburzeń w mikro k rążeniu i upośledzenia wymiany gazowej staje się jasne, że użycie specyficznych pól magnetycznych może wydatnie wspomóc leczenie, a nawet w niektórych przypadkach stać się leczeniem z wyboru.

Według H. Michaelisa z Euroinstytutu Medycyny Bioenergetycznej (Dornbirn, Austria) można wykazać, że im dłużej stosuje się pole magnetyczne tym wyraźniej wzrasta (do pewnego momentu) ciśnienie parcjalne tlenu.

Uwaga: chociaż w ostatnich 30 latach przeprowadzono zaledwie podstawowe badania w dziedzinie profilaktycznych i terapeutycznych zastosowań pól magnetycznych doświadczenie z użyciem takich pól podczas załogowych lotów kosmicznych (niezbędne dla życia) sprawiły, iż wprowadzono magnetoterapię do rejestru naturalnych metod leczenia. Mimo tego nie jest ona jeszcze c zęścią składową programu nauczania na studiach medycznych.

W dziedzinie terapii uzupełniających oraz w medycynie sportowej magnetoterapii poświęca się obecnie coraz więcej uwagi. Na kongresach z zakresu medycyny doświadczalnej i naturalnej magnetoterapia stanowi przedmiot licznych wykładów i ma swoją uznaną pozycję jako wartościowa metoda leczenia. Szereg klubów sportowych włączyło oficjalnie magnetoterapię do programów treningowych.

Wzrost kości
Pierwszą wskazówką dotyczącą mechanizmów wzrostu i różnicowania się kości zachodzących w procesie gojenia się złamań dostarczyli równocześnie w 1957 roku japończycy Fakuda i Jasuda. Amerykanin Basset doszedł niezależnie od japończyków do podobnych wniosków. Stwierdził on istnienie zjawiska piezoelektrycznego w kościach polegającego na wzbudzaniu niewielkich ładunków ujemnych podczas nacisku i ładunków dodatnich w trakcie gdy został zmniejszony. Te niewielkie ładunki elektryczne sterują wzrostem kości. Obciążenie mechaniczne przekształca się więc w impulsy prądowe gwarantujące właściwą odbudowę mikrostruktur kostnych. Tylko właściwe obciążenie mechaniczne kości zapewnia ukształtowanie prawidłowej struktury morfologicznej.

Sterowanie procesami wzrastania i gojenia
Robert O. Becker (USA) poszukiwał mechanizmów kontrolujących procesy wzrostu i gojenia się. Obserwując różnicowanie się komórek można wyjaśnić proces wzrastania ale tylko powierzchownie. Żywa materia nie jest bowiem przypadkowym zbiorem nieukształtowanych, dzielących się komórek. Komórki organizują się tworząc tkanki, a te dają początek narządom i ostatecznie ta bardzo złożona całość stanowi żywy organizm. Becker postawił następujące pytanie: skąd układ nerwowy wie w jaki sposób tworzone są i w jakim wzajemnym stosunku pozostają mięśnie, kości oraz pozostałe organy? W swych badaniach Becker zajmował się obserwacją procesów regeneracji u salamander. Ten kręgowiec (płaz) potrafi zregenerować całkowicie utraconą kończynę. Dowiódł on w bardzo pouczający sposób, że nie jest możliwe końcowe różnicowanie się komórek bez działania sterujących procesami wzrostu i gojenia się niezwykle małych pól elektromagnetycznych.

Wymiana informacji pomiędzy komórkami

W 1975 r. fizyk Ruth współpracownik prof. F. Poppa uzyskał kolejny dowód na istnienie wymiany informacji pomiędzy komórkami za pośrednictwem pól elektromagnetycznych. Dyskutował on zależność pomiędzy tym polem, a emisją biofotonów z komórki. Zauważył, że energia elektromagnetyczna służy m.in. do przesyłania sygnałów komórkowych, a także odpowiada za podziały komórkowe. Każda komórka odbiera i wysyła sygnały używając kwantów światła (biofotonów) służących wymianie informacji.

W 1994 r. czasopismo (SCIENCE) opublikowało artykuł na temat syntezy wysoce specyficznych białek bezpośrednio związanych z aktywnością ruchową. Każda czynność mięśni, a tym samym każdy ich ruch zależą od aktywności mikroskopijnych włókienek mięśniowych sterowanych nerwami, których stresł obecny na powierzchni wypustek nerwowych można zmierzyć. Te stresły czynnościowe aktywują tzw. “bioelektryczne włączniki genów), które następnie indukują syntezę białek. W przypadkach zaburzeń ruchu (niedowłady, porażenia) cały ten system naprawczy działa wadliwie, co w znacznym stopniu pogarsza i spowalnia procesy regeneracji komórek.

Wymiana gazowa – funkcja krwi

Krew wśród wyższych form życia pełni szczególną rolę w procesie wymiany gazowej. W latach 50-tych noblista Linus Pauling zajmował się bioelektromagnetycznymi właściwościami krwi, w szczególności hemoglobiny. W latach 80-tych Stemme badał wpływ pól elektromagnetycznych na wymianę gazów we krwi. Zgodnie z jego badaniami można przyjąć, że sterowany pole m magnetycznym proces wymiany gazowej we krwi jest jednym z podstawowych procesów warunkujących trwałość życia.

Do chwili obecnej opublikowano ponad 6 tys. artykułów i 360 dysertacji, które w sposób naukowy udowadniają, iż właściwie dawkowane pulsujące pole elektromagnetyczne wywiera fizjologiczne działanie na organizmy żywe.

Znaczenie stresłów czynnościowych nerwów i mięśni dla procesów przemiany materii

Zależność pomiędzy ruchem, a przemianą materii jest znana od dawana. Przykładowo jeśli na skutek złamania unieruchomimy ramię to po pewnym czasie dojdzie do wyraźnego zmniejszenia masy mięśniowej. Człowiek ze złamaną kończyną może jednak zminimalizować ten niekorzystny stan, jeśli będzie wykonywał regularne ćwiczenia zdrową kończyną. Dzieje się tak dlatego, iż nerwowe drogi ruchowe krzyżują się w mózgu. Stąd też sygnały z układu nerwowego ( stresły czynnościowe ) docierają także do chorej kończyny. Gwarantuje to utrzymanie ciągłości przemiany materii. Liczne badania wskazują na to, że ruch pobudza wzro s t mięśni a także wzmacnia czynność innych narządów i systemu odpornościowego.

Oddziaływania elektromagnetyczne w obrębie nerwów i mięśni stanowią fundament dla prawidłowego procesu przemiany materii w komórkach. Zdrowe tkanki mogą istnieć i powstawać tylko pod wpływem odpowiedniej aktywności pól elektromagnetycznych.

Z punktu widzenia trybu życia cywilizowany człowiek cierpi na chroniczny niedobór ruchu, a co za tym idzie deficyt energii. Odpowiednio dobrane , pulsujące pole magnetyczne jest w stanie w sposób fizjologiczny wyeliminować ten deficyt.